Kör Yaşam

Tut ellerimden kurtar beni bu kör yaşamdan,
Yoksa ezecek gövdemi bu yorgun kalabalık,
Kopar göbek bağımı keskin bir taşla,
Korkma buluruz bir avuç kül basarız sıcak yaraya,
Üşürken ısınmaya hasret gecelerde,
yalnızdım bu kalabalıklar içinde,
Nefesim yetmiyor ellerimin ısınmasına,
Ceplerimde o kadar sıcak değil.
Yürüyorum puslu gecenin üzerine,
İliklerime siniyor siyah uğultusu,
Gücüm yetmiyor artık sensizliğe,
Hadi ne duruyorsun tut elimden,
Kurtar beni bu kör yaşamdan.