Serin izler bırakarak geçiyor ellerimde.
Üzerimde çiğ taneleri,
Boynum bükük,
Tozlanmış ruhum,
Asılı duruyor Fevzipaşa garında.
Hemen üstümde,
Ortamı aydınlatan lambanın geri sönmüş.
Gözleri demiryoluna dalmış,
Uzaklara bakıyor.
Belki birini bekliyor,
Belki biri gitti.
Eski bir trenin,
Paslı camından bakıyorum bu hasretliğe.
Yoksa tren mi bana bakıyor?
Paslı camdaki benim yansımam mı?
Zemheri Soğuğu

Bu İçeriği Paylaş
Yazar
Yorum yapılmamış
Yorum yapılmamış















