Yapayalnız yollarda köyümün bir dağından,
Nefesim hastalıkla boğuşuyor çok yakından,
Gözlerim yaşarıyor kan ateşinde,
Gündüzlerim, gecelerim haykırıyor ayrılık peşinde,
Papatyalar sarardı, dallarında ben gibi,
Kuşlar şarkılar okudu ağıtlar gibi,
Bir bahar sabahı yalnız kaldı türküler.
Güneş yoruldu ve susuz kaldı denizler.
Suskun dilim ölümün kıyısında işkencedir.
Satır satır dökülen şiirlerim usulca sessizcedir.
Kelimelerimi, cümlelerimi dünya gördüler.
Bir de bedenimi toprağa gömdüler.
