Bir insan sizce; “Sevdiği işi mi yapmalı? Yoksa… Yaptığı işi mi sevmeli?”
Tam bir paradigma…
Aslında son zamanlarda sıkça duyduğumuz, “İnsan sevdiği işi yapmalı” cümlesi günümüzde iş hayatının en önemli sloganlarından biri haline geldi.
En nihayetinde romantik bir ifade ve açıkçası kulağa çok hoş geliyor…
Neden gelmesin ki?
İnsanın doğadaki varlık nedeni mutlu olmak, yaşamını iyi geçirmek değil mi?
Aslında bu ifade, görünürde yapılan işte motivasyonu sağlayan bir amaca hizmet ediyor. Zira, “İnsan sevdiği işi yapmalı” ifadesi, icra ettiğin işi keyifle yaptığın için insanda hem mutlu bir çalışma duygusu hem de bunun karşılığında daha iyi yaşam koşullarına sahip olmak için iyi bir ücret vaat ediyor.
Mutlu olduğun işi yap, yaptığın işte uzmanlaş, daha fazla para kazan, daha konforlu bir hayat sür.
Peki, insanlarda romantik bir algı oluşturan ve çoğu insanı olumlu bir düşünceye sevk eden bu ifade biraz egoistçe değil mi sizce de?
Katılırsınız veya katılmazsınız liberal, kapitalist veya aklınıza gelebilecek her türlü sistemde insanın büyük oranda çalışma sebebi kendinin veya sorumlu olduğu kişilerin geçimini sağlamak, yaşam koşullarını oluşturmak ve hayati öneme sahip ihtiyaçlarını gidermektir.
O halde insanın sadece kendi mutluluğuna kendi rahatına ve kendi yaşamına odaklanmasını sağlayan “sevdiğin işi yap” kavramı bu anlamıyla gerçekte çalışma nedenimizi saptırarak insanın sadece kendini düşündüğü ve sadece arzularını gerçekleştirmek için mücadele eden kişilere dönüştürmez mi sizce?
Bunu söyledikten sonra karşımıza şu çıkabilir. İnsanın yaşam nedeni de bireysel haz değil mi zaten?
Bu kısmen doğru bir yaklaşım. Ancak unutulmamalıdır ki hiçbir insan yalnız yaşayabilme yetisine sahip değildir ve birlikte yaşamanın belli görevleri ve belli koşulları vardır.
İnsan tabi ki kendisiyle ilgili ihtiyaçları belirlemede özgürdür ama bununla birlikte toplumun ona yüklediği sorumluluklardan da kaçınmamalıdır. Sadece kendine özgü bir yaşam biçimi toplumsal kaidelerle bağdaşmaz ki bu durum bir süre sonra toplumun yozlaşmasını ve toplumun birlikte yaşamasına olanak sağlayan dinamiklerin yok olmasını sağlayacaktır.
İşte tam da bu yüzden,
“Sevdiğin işi yap” düşüncesi toplumsal düzene yönelik anarşist bir modern hayat tuzağıdır.
