“Burası ve şimdiki an sonsuzluktur…”
(Erich Fromm)
İnsan beyni içinden çıkamadığı her şeyi “sonsuzluk” olarak nitelendirir. Çünkü insanın anlayabileceği kavramlardan olmadığını düşünüyorum. Anlamaya ne kadar zorlasak da o kadar başarısız oluruz. Kısıtlı düşündüğümüze göre farkında değiliz ama hayatta her şey sonsuzdur. Çünkü her şeyi hiç bir zaman tam öğrenme kapasitesinde olmadığımız için her şeyin sonsuz yaratıldığını kabul etmek zorundayız.
Bana göre baktığım ve gördüğüm her şey sonsuzdur.. Mesela yolda yürürken gördüğümüz her hangi bir ağacı özellikleri ile ilgili tam bilgiye sahip değiliz, olamayacağımızı da itiraf edelim. Hatta tam kavramının kendisi bile bizim için tam değil. Bu sebeptendir hiçbir şeyle ilgili tam bilgiye sahip olamayız. Ama her şeye rağmen herkesin merak ettiği, öğrenmek istediği, öğrenmekten keyif aldığı bir eylem mutlaka vardır ve o işi iyi yapma kapasitesine de sahiptir. O eylem neyse onu bulmak insanı mutluluğa götürür.
İtiraf edelim ki çoğumuz mükemmeliyetçi olmayı tercih ediyor ve hayatını bu şekilde yaşıyor. Ama özümüzde mükemmel olmadığımızı, mükemmel olmanın bir tek Allah’a mahsus bir özellik olduğunu hatırlamalıyız. Zaten mükemmel olan tek varlık Allah olduğu için sonsuz olmak da ona aittir, bize değil. Her şeyin sonsuzluğunu mükemmel şekilde bilmenin bir tek Allah’a mahsus olduğuna inanıyorum. Demek istediğim bir şeyi sonsuz öğrenemeyebiliriz veya ömrümüz her hangi bir nesne ile ilgili tam bilgi sahibi olmamıza yetmeyebilir. Böyle bir kapasiteye sahip de değiliz, lakin yaptığımız işi elimizden geldiğince iyi yapmak; sahip olduğumuz aileyi, arkadaşları, her şeyi dozunda sevmek kapasitesine sahibiz. Sonsuzluk peşinde koşarak zaman ve kapasitenin yetmeyeceği işi yapmaya gayret göstermek hiç kimseyi tam yapmaz. İnsan varlık olarak mükemmel ve sonsuz yaratılmıştır lakin özünde mükemmellik ve sonsuzluğa ulaşmak kapasitesinde değil. Çünkü sonsuzluk insanın kendini özünde ifade eden kavram değildir. Sonsuzluk insanın sahip olduğu kavram kapasitesini aşmaktaki mümkünsüzlüğüdür…
