İnsan doğması ile kendini zorlukların içinde bulunması büyüdükçe artarak devam eder.
Çocukken yetişme, yetiştirme zorlukları… Okula başlama ve devam etme zorlukları… Eğitim hayatını bitirdikten sonra, üniversite hayatının getirdiği zorluklar… Bunlar devam ederken de geçim zorlukları önümüze çıkmaya devam eder… Üniversiteye bitirirsin görev alma, ondan sonra aile kurma ve ailenin kurulduktan sonraki zorlukları peşinden gelmeye devam eder. Çocuklarının ve ailenin geçimiyle uğraşırken yine zorluklarla karşılaşmaya devam edersin. Bu geçim sürecinde aileni de kendini de ihmal edersin bu da işin ayrı bir zorluğu… Bir yandan da hedefin olan başarılı öğrenciler yetiştirmektir. Yıllar geçer tam rahata ereceğim derken başka başka daha da zor süreçlerle karşılaşırsın, işinden, aşından olursun. Hastalıklarla boğuşursun daha da boğuşursun ama ne çare ki eşinden de olursun hayat seni daha başka zorluklarla baş başa bırakır… Mücadele azmini kaybedersin ama yeni zorluklarla başa çıkmak mecburiyetindesin. Zorluklara ve zor süreçlere düşe çıka hayatının sonuna kadar direnmek zorundasın. Bunu bilirsin ama yine de elinden bir şey gelmez, yapabileceğin tek şey sabredip bu zorlukları en az hasarla geçirmen gerekiyor… Bunun da farkında olursun ama bazen üzüntüyle, göz yaşlarıyla bunlarla yaşamak zorundasın. Ne zamana kadar? Hayatta olduğun zamana kadar sen gidersen de geride kalanlar o zorluklarla mücadele etmeye çalışacaklar, edebildikleri kadar… Allah taşıyamayacağımız zorlukları bize vermez inşallah…
Bazen de taşıyamayacağımız da olsa taşımak zorunda kalırsın çünkü senden başka taşıyacak yoktur o zorlukları…
