Gözlerini kapat bir dakika da olsa düşün!.. Neden aynı, neden bir tek farklı olan yok!..
Kimsenin kimseye inandığı güvendiği yok. Yalandan dolandan sıyrılıp olduğu gibi olan insan yok. Hepimiz kendi kendimize mükemmel, dürüst vs. vs. geliyoruz şüphesiz. Bir de dışarıdan baksak kendimize acaba başkalarının gözünde neredeyiz, nasıl görünüyor ve nasıl algılanıyoruz?
Empati yapan çok fazla kişi olduğunu sanmıyorum şahsen. Yaptığını zanneden çok ama; orası kesin…
Son zamanlarda yakın çevremdeki insanlar benim şu söylemlerime sıkça tanık oluyorlar; “Ben artık insan sevmiyorum, sevemiyorum” diyorum. Maalesef doğru, kimse olduğu gibi net değil, herkes olmadığı kimliklere bürünerek ve yüzlerine maske takarak dolanıyor etrafta. Yıllardır tanıyorum dediğiniz insanlar bile değişiyor. Zamana ve zamane insanlarına uyarak modernize oluyor garipler ne yapsınlar…
Bakınız şimdi bu yazımı okurken; bazı yüzlerin ekşidiğini bazılarının ise “tam da olay budur” dercesine yandan gülümsemelerle onayladığını görür gibi oluyorum. Sevgili dostlar, tabi ki değişecek ve gelişimlere ayak uyduracağız ama özümüz sözümüz insanî değerlerimiz değişmemeli. Değişmeyen tek şeyin değişim olduğu gerçeği yadsınamaz fakat değişimin olumlu ve yapıcı kişiyi geliştirici nitelikte olanı makbuldür. Beni iğreti eden şeylerin başında; hiç olmadığı halde oymuş gibi davranan sahte insanlar geliyor. Hani özünü, tabiri caizse evvelini bilmesek belki inanacağız ama yok !.. olmuyor yapmayın. Sadece gülüp geçiyor halüsinasyonları ile baş başa bırakıyoruz böyle hasta ruhları.
Gelelim ikili ilişkilerdeki maskelilere; onlar daha da bir komik oluyorlar. Kendini eşsiz sananlar mı istersiniz, orasını burasını yaptıran ve ben hep böyleydim diyen mi istersiniz, yoksa iki kuruşu sonradan görüp biz evvelden beri zenginiz ayaklarında geçinenler mi istersiniz… Vah ki ne vah! Bunların sonunu Allah hayır etsin diyorum sadece.
Kimse birbiriyle yarışa girmese de sadece olduğu gibi olup şu gereksiz ve komik hallerde olmasa. İnsanlar çok eskilerdeki gibi yalın ve doğal olsa da bir içten gülümsemeyle yetinmeyi gerçek bir insani ilişkinin değerini bilse. Çok mu zor ya da imkansız tüm bunlar?
