Batık Gemi

Sandım ki,
Demirden dökülmüş
Bedenleri taşıdık.
Sisli, yanık günlerde
Kendi kendimizi dağladık.
Yere göğe nakşettik
O muhteşem acıları,
Verene taptık.
Tanıktık
Onca yangına,
Sustuk.
Battı gemimiz,
Taşa döndü,
Kalplerimiz gibi.
Kahrımızı Tanrı’ya yolladık.
Adaklar adadık
Ve ateşe verdik dünyayı.
Dönüp sokaklarda
Oyunlar oynadık.
Oysa yanan da bizdik
Yangında.