Bir Temmuz akşamı, masamda mektup,
Yazıp da başlamış, demiş: “Elveda.”
Açıp da okudum, sessizce durup,
Demiş ki: “Aşkımız kaldı yarıda.”
Kapatmış aşk ile gittiğim yolu,
Kanatarak atmış, çıkarıp solu.
Mektubunda geçen, ayrılık konu,
Hatırası kalmış şimdi anıda.
Geceler suskun, yıldızlar yabancı,
Dilinden düşen de sözler yalancı.
Kalbimde her hece, her bakış sancı,
En sonunda layık gördü bunu da.
Şimdi sensizliğe uyanır oldum,
Bu acı nedendir diye hep sordum.
Dermanî üstüne basılan yoldum,
Çıkmaz bir sokağa çıktı sonu da.
