Yüreğimin Yargıcı

Bir de beni dinle, yüreğimin yargıcı.
‎Satırlarım kifayetsiz kaldı, sevdam çaresiz.
‎
‎Çok kişi öldürdüm, haklısın —
‎Yüreğimde, gözlerimde, gönlümde.
‎Ben yüreğimin katiliyim.
‎
‎Bir sana dokunamadım, neyleyim hükmü?
‎Ben ki ömrüme yük,
‎Kendim kendi hikâyemde yitik.
‎
‎Her gün, her ay bir ihtimalle bekledim,
‎Yanımda olmayan bir zamandan.
‎Bilmem hasretin kaçıncı günü, kaçıncı ayı, kaçıncı yılındayım.
‎
‎Sen yine beni mahkum et,
‎İçimdeki ukdeleri infaz et —
‎Her günün umuduna sadık kalmayı,
‎Tabla da biriken izmaritleri saymayı.
‎
‎Zamanın geldiği belli, gittiği belli, bittiği belli.
‎Ya sen, yüreğimin yargıcı, cezam belli mi?
‎
‎Karşılıksız yazılar yazdım diye hor görme.
‎Seni anlatmak, yaşamak çok bedel ödettin bana.
‎Bak elimde susuz sulaklara…
‎
‎İlmek boğazıma geçeceği gün anladım,
‎Darağacımı kendi ellerimle fidan diye suladığımı.
‎İnfaz taburesine tekme atmadan
‎Bana yadigâr ettiğin…
‎Ömrümce sırtımda taşıdığım yokluğun
Ceketini almadan gitme!