Bir Gün Işığı

Bir gün ışığı kaldı yarına.
Bugün yollar ıssız.
Dünden kalan kasvet,
Buram buram ümit kokuyor.
Dünden yarına emanet bıraktığım
Hayallerim yorgun.
Zaman bir çiçeğin poleninde gizlenmiş,
Arının kanat sesi haberci.
Rüzgâr katmış önüne bulutları,
Toprak kucağını açmış bekliyor.
Ağlamaya hazırlanıyor gök kubbe.
Kardelen, son kar tanesiyle veda hâlinde.
Ay, gizlendiği yerden
Ayçiçeğinin güneşe nazlanmasını izliyor;
Kırgın, üzgün ve kıskanç.
Uğur böceği güçsüz kanatlarıyla
Güçlü rüzgâra karşı direniyor.
Ve ben, ıssız yollara revan oldum.
Sessizlik yastığım oldu,
Çektim üstüme geceyi yorgan misali.
Kapattım gözlerimi,
Huzura uyuyorum…
Ve uyandığımda
Varlığın gökyüzü gibi sarsın bedenimi.
Güneşim olan gözlerin aydınlatsın ruhumu.
Gülüşün şımarsın dudağının kenarında.
Bir tutam şefkat ekle çölüme.
Öyle büyü ki gönlümde,
Seninle meydan okuyayım ölüme…
Be adam.