Yaraları peşin verilmiş, aklı alınmış,
Kale alınmamış 22 yaşlarında bi’ orta yaşlı hayatı…
İlkbahara çıkar diye girdiğim sokaklarda güler yüzle yürüdüm.
Temiz kıyafetler, iyi niyetler aldım üstüme.
Sorumluluk taşımayan omuzlar güçlenmez,
Benimse omuz ağrılarım başladı…
Dünyaya gelmek hastalıktır, ölüm aşısı.
Her iğne gibi can acıtıyor elbette.
Sana rastlamadığım yolların vergisi alınmasın,
Adresi sorulmasın sana gelmeyen yolların.
Ufak bir hatırlatma yaşıyorum sanılmasın…
