Mutlu hallerimi yakalayamadı hayat,
Hep kadrajın dışında güldük.
Böyle değildim önceleri;
Çocukluk hayallerime hayat tarafından işkence edilmesi,
Baş ağrılarımın sebebi.
Yakınlarıma açık bi’ mektup:
Mektup,
Yaralarıma açık bi’ yol;
Yol,
Yarınlarıma kötü kokulu bi’ yara bandı.
Yorgunluktan tek omuz sırtlayabiliyorum sorumluluklarımı.
Tıp bilmene gerek yok, sevgilim;
Neşter eline çok yakışıyor.
Son defa uğra,
Umutlarımın bekleme odasına…
Başımın altında bulutlardan yastık,
Sırılsıklam yatağım;
Bulutlar mı nemli, ben mi çok ağladım?
Islanmasın diye kötü hava koşullarında,
Adının üstüne şemsiyemi tutuyorum hâlâ.
Boşandık aşk’la;
Tüm hissettiklerimi verdim nafakaya.
İki kurşunum var bakışlarından kalma;
Biri hayatın topuğuna, biri aşk’a.
İstedin diye birbirine bağladım yedi rengi sıkıca;
Gök değil, beline kuşak olacak.
Yine bal tadı var ağzımda,
Çünkü adın dilimin ucunda.
