Kuru bir gül dalı zaman,
Yürekte izi kalmış,
İki söz arası,
Rüyaların hatırlattığı,
Bulanık renkler curcunası.
Buruk sabahlara uyanan,
Geceden kalma yanıyla,
Kırmızı damarlar yayılmış beyazına.
Ah, umut,
Ne büyük yanılış,
Ne acı yangın.
Bu eksik hissediş,
Bu sığ düşünce,
Bunca kelam yorgan olup sarar mı?
Neden bu geç kalış,
Tamam olanın çizgisine?
Hep mi uzakta olur insanın eksik yanı?
Ötelerde bir yerde arayışları,
Sus perdesi ardında,
Çaresiz bekleyişlerle,
Yanlış satırlarda,
Tükettik hatırları.
