Sana geceyi ısmarladım yeryüzünün sofrasında.
Biraz karanlık içelim seninle,
Yanına da yıldızlardan meze olsun,
Ve sen ay gibi parlıyorsun.
Karanlığı içtikçe içim gök oluyor.
Yüzüne bakıp mezeleri yedikçe,
İçimdeki gökyüzü ay ve yıldızlarla doluyor.
Beni gözlerinde sarhoş,
Hayallerinde kafamı hoş ederken;
Dudaklarının hududundan sızmasın yasak kelimeler,
Bütün sınır ihlalleri beni öldürür.
Benim ölüm düşmanı güldürür.
Sana geceyi ısmarladım yeryüzünün sofrasında.
Geceye başlamadan;
Aparatiflik bir akşama ne dersin?
Karanlığı biraz hafif belki biraz içersin.
Sonra belki hoş bir seda ile,
İlahî bir Ezan dinlersin.
Ve kalplerimizin ritmi en güzel melodi ile Aşk makamında birleşir.
Ben sende sevilir, sen bende sevilirsin.
Geceye başlamadan biraz akşam içelim.
Sen güneş batarken akşamı çok seversin.
Sana geceyi ısmarladım yeryüzünün sofrasında.
Senin gözlerin puslu, biraz da buğulu,
Gözlerine Samanyolu galaksisi kaçmış bu gece,
Bir dilek tutsam gülüşünle yıldızlar kayar mı ruhuma?
Keşke bir astrolog olsam bu gece,
Bana çok güzel şeyler söylerdi ilm-i astroloji.
Çünkü bir sende karışıyor kalbimdeki biyoloji.
Nereden beceriyorsun bilmem ama,
Güzel alt üst oluyor bedenimdeki psikoloji.
Sana geceyi ısmarladım yeryüzünün sofrasında.
Karşımda sen, karşında ben,
Sen sus, ben suspus,
Biraz akşam alalım geceye başlamadan,
Dudakların suskunluğa esir düşerken,
Gözlerin özgürce şiirler haykırsın.
Kuyruklu yıldızlar teşrif etsin soframıza.
Daha bir şölen olur belki.
Yüreğimde bir ezgi,
Ruhumda muştu bir sezgi.
Mucizeli bir aşka hazırız belki.
