Bir tatil, yalnızca dinlenmek değil; birlikte büyümek, öğrenmek ve güzelleşmektir.
Eğitim öğretim hayatının yoğun temposu içerisinde çocuklarımız kadar anne babalarımız da yoruluyor. Sabah erkenden başlayan okul telaşı, dersler, ödevler, sınavlar ve günlük sorumluluklar derken çocuklarımızın kendilerine ve ailelerine ayırabildikleri zaman giderek azalıyor. İşte ara tatiller, bu yoğunluğun arasında hem çocuklarımızın nefes alabilmesi hem de ailelerin çocuklarıyla daha kaliteli vakit geçirebilmesi için önemli bir fırsat sunuyor.
Ancak burada kendimize sormamız gereken önemli bir soru var: Ara tatil dediğimiz zaman yalnızca çocuklarımızın derslerden uzaklaşmasını mı anlamalıyız, yoksa bu zamanı onların kişisel gelişimlerine, karakterlerine ve hayata bakışlarına katkı sağlayacak şekilde mi değerlendirmeliyiz?
Kanaatimce ara tatil, çocuklarımızı tamamen derslerden kopardığımız, günlerini telefon ve tablet ekranlarının karşısında geçirmelerine izin verdiğimiz bir dönem olmamalıdır. Elbette çocuklarımız dinlenmeli, oyun oynamalı, arkadaşlarıyla vakit geçirmeli ve çocuk olmanın güzelliğini yaşamalıdır. Fakat bütün bunları yaparken onların gelişimini destekleyecek küçük ama anlamlı alışkanlıklar kazanmalarına da yardımcı olmalıyız.
Öncelikle çocuklarımıza kitap okumayı sevdirmeliyiz. Bunu bir zorunluluk, bir ödev ya da yerine getirilmesi gereken bir görev hâline getirmek yerine, güzel bir alışkanlığa dönüştürmeliyiz. Her gün ailece ayrılacak yarım saatlik bir kitap okuma zamanı, çocuklarımızın hem kelime dağarcığını geliştirecek hem de hayal dünyalarına katkı sağlayacaktır. Unutmamalıyız ki kitap okuyan çocuk yalnızca yeni bilgiler öğrenmez; düşünmeyi, sorgulamayı, anlamayı ve farklı insanların dünyasını keşfetmeyi de öğrenir.
Bir diğer önemli mesele ise saygı ve sevgidir. Çocuklarımızın akademik başarılarını elbette önemsiyoruz. İyi bir okul kazanmalarını, güzel meslekler edinmelerini ve hayallerine ulaşmalarını istiyoruz. Fakat bütün bunların yanında iyi bir insan olmalarını da istemek zorundayız. Büyüklerine saygı duyan, küçüklerine sevgiyle yaklaşan, arkadaşlarının haklarına riayet eden, insanları kırmamaya özen gösteren bireyler yetiştirmek en az akademik başarı kadar kıymetlidir.
Bunun için ara tatil güzel bir fırsattır. Çocuklarımızla birlikte aile büyüklerini ziyaret edebilir, yaşlılarımızın hâlini hatırını sorabilir, ihtiyaç sahiplerine yardımcı olabiliriz. Onlara bir iyilik yapmanın, bir insanın yüzünü güldürmenin ve bir gönle dokunmanın ne kadar değerli olduğunu yaşayarak gösterebiliriz. Çünkü bazı değerler anlatılarak değil, yaşanarak öğrenilir.
Çalışkanlık da çocuklarımıza kazandırmamız gereken önemli alışkanlıklardan biridir. Tatil demek sorumluluklardan tamamen uzaklaşmak demek değildir. Çocuklarımızın yaşlarına ve ihtiyaçlarına uygun bir günlük plan oluşturabiliriz. Biraz kitap okumak, eksik kaldıkları konuları tekrar etmek, yeni bir beceri öğrenmek ve gün içerisinde kendilerine küçük hedefler belirlemek onların zamanı daha verimli kullanmalarını sağlayacaktır. Ancak bunu yaparken çocuklarımızı sürekli ders çalışmaya zorlamamalı, tatilin dinlenme ihtiyacını da göz ardı etmemeliyiz. Önemli olan, çocuklarımıza çalışmanın bir ceza değil, hedeflere ulaşmanın en güzel yollarından biri olduğunu gösterebilmektir.
Bazen çocuklarımızın ihtiyaç duyduğu şey pahalı oyuncaklar, kalabalık etkinlikler veya uzak tatil programları değildir. Onların en çok ihtiyaç duyduğu şey, anne ve babalarının kendilerine ayırdığı zamandır. Birlikte yürüyüş yapmak, parka gitmek, mutfakta küçük bir etkinlik gerçekleştirmek, bir masa oyunu oynamak ya da günün sonunda karşılıklı oturup sohbet etmek… Bunların her biri çocuklarımızın hafızasında güzel birer hatıraya dönüşebilir.
Özellikle teknolojinin hayatımızın merkezine yerleştiği bu dönemde çocuklarımızın ekran karşısında geçirdikleri zamanı da kontrol etmeliyiz. Telefon ve tabletleri tamamen yasaklamak yerine, bilinçli ve ölçülü kullanmayı öğretmeliyiz. Onlara gerçek hayatın, arkadaşlıkların, doğanın, kitapların ve aile sohbetlerinin ekranlardan çok daha fazlasını sunduğunu hatırlatmalıyız. Bir ağacın gölgesinde oturmanın, toprağa dokunmanın, arkadaşlarıyla oyun oynamanın ve ailesiyle gülmenin değerini yeniden keşfetmelerine yardımcı olmalıyız.
Bütün bunların yanında çocuklarımızın duygularını dinlemeyi de ihmal etmemeliyiz. Okul hayatında yaşadıkları sevinçleri, üzüntüleri, korkuları ve hayal kırıklıklarını bizimle paylaşabilecekleri güvenli bir aile ortamı oluşturmalıyız. Onları yalnızca başarılı olduklarında takdir etmemeli, çaba gösterdiklerinde, hata yaptıklarında ve yeniden denediklerinde de yanlarında olduğumuzu hissettirmeliyiz. Çünkü çocuklarımızın en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri, koşulsuz sevildiklerini bilmektir.
Bir eğitimci olarak şuna inanıyorum: Çocuk yetiştirmek yalnızca okulun, öğretmenin veya ailenin tek başına üstlenebileceği bir sorumluluk değildir. Bu süreç, okul ve ailenin el ele vermesiyle anlam kazanır. Öğretmen sınıfta bilgi ve değer kazandırmaya çalışırken aile de evde bu kazanımları desteklemelidir. Ara tatiller de bu iş birliğini güçlendirmek için önemli bir imkândır.
Sonuç olarak sevgili anne babalar; çocuklarımızın ara tatilini yalnızca nasıl geçirdiklerine değil, bu tatilin sonunda neler kazandıklarına da bakalım. Bir kitabın sayfalarında yeni dünyalar keşfetsinler, bir büyüğün duasını alsınlar, bir arkadaşlarının gönlünü kazansınlar, bir işi kendi başlarına başarmanın mutluluğunu yaşasınlar. Hem dinlensinler hem öğrensinler hem de güzel insan olma yolunda küçük adımlar atsınlar.
Çünkü biz çocuklarımıza yalnızca iyi bir gelecek bırakmakla değil, o geleceği güzelleştirecek iyi insanlar yetiştirmekle de sorumluyuz.
Unutmayalım; başarılı bir öğrenci yetiştirmek kıymetlidir ama saygılı, sevgili, merhametli, dürüst ve çalışkan bir insan yetiştirmek çok daha büyük bir kazanımdır. Ara tatiller geçer, ders zilleri yeniden çalar, okul sıraları yeniden dolar. Fakat çocuklukta kazanılan güzel alışkanlıklar ve aileyle paylaşılan kıymetli anılar bir ömür boyu çocuklarımızın yanında kalır.
Dileğim odur ki bu ara tatil, çocuklarımızın yalnızca dinlendiği değil; aileleriyle yakınlaştığı, kendilerini geliştirdiği ve güzel değerler kazandığı bir zaman dilimi olsun.
