Buranın adı dünya.
Geleni var, gideni de…
Sevinci var, hüznü de…
Mutluluktan ağlaşmalar varken,
Nedendir kahırdan ağlatmak!
Yarım bir aklımız kalmışken,
Nedendir bu hayasız cinnetler!
Oysa iyilere hediyeyken cennetler!
Bir cana nasıl kıyar bir el?!
Nasıl yaşanır insan insana?!
Burası nasıl bir yer?!
Anasız olmaz, babasız da…
Sevdasız olamayız, yaşayamayız da…
Can taşıyanlar Allah’ındır.
Kedi de, köpek de…
Üzerine basmaktan korktuğum karınca da…
Bir heveslik ömrümüz vardı.
Her yeri kararttınız.
Bahtımızın adı kapkara!
Biraz insan olacaktık,
Sevecektik biraz.
Düşeni kaldırıp, biraz olsun iyi olacaktık.
Buranın adı dünya.
Oysa, insanca yaşayıp gidecektik.
