Bir sınıf öğretmeni olarak, çocuklarla felsefe yapmanın tadına bir kez varınca, işin içinden çıkmak pek mümkün olmuyor. Düşünsenize, minik dâhilerle felsefi tartışmalara giriyorsunuz ve öyle sorular geliyor ki bazen “Bu soruya ben de cevap veremem!” diyorsunuz. İşte tam da burada devreye Sokratik yöntem giriyor!
Sokratik Yöntem için öğretmenin “Süper Gücü!” diyebilirim. Sokratik yöntem dediğimiz şey, öğretmenin sihirli çubuğu gibi. Çocuklara cevabı doğrudan vermek yerine, onlara yönlendirmelerle “Hadi bakalım, biraz daha düşün!” demek. Çocuklar bir yandan kendi fikirlerini ortaya koyarken, bir yandan da arkadaşlarının görüşleriyle haşır neşir oluyor. Sonuç mu? Sınıf ortamında minik bir beyin fırtınası yaşanıyor!
Bir de felsefi kavramlar çocuklardan gelirse… Metinlerden yola çıkıyoruz ama öyle tahmin ettiğiniz gibi basit sorular gelmiyor. Geçenlerde bir öğrencim “Öğretmenim, adalet neden herkes için aynı değil?” diye sordu. İşte o an anladım ki, çocuklarla felsefe bir oyun değil, tam bir düşünce maratonu! “Mutluluk satın alınır mı?”, “Özgürlük herkes için aynı mı?” gibi sorular havada uçuşurken, bazen tahtanın başında “Ne cevap versem ki şimdi?” diye düşünürken buluyorum kendimi.
Eğitimde felsefenin önemini çocuklardan öğrenmenin güzel tarafı, çocukların sorgulama, eleştirel düşünme ve yaratıcı problem çözme yeteneklerini geliştirmesi. Ama en önemlisi ne biliyor musunuz? Biz öğretmenler de bu süreçte inanılmaz şeyler öğreniyoruz! Çocukların bakış açıları öyle taze, öyle yaratıcı ki bazen birinci sınıfta bile filozof ruhlar keşfetmek mümkün oluyor.
Hem güldüren hem düşündüren bir yolculuk çocuklarla felsefe. Sadece bir ders ya da etkinlik değil; kahkaha, şaşkınlık ve bol bol “Aaa, gerçekten de öyle!” dedirten bir süreç. Sınıfta bu yöntemi kullanınca sadece çocuklar değil, öğretmenler de her gün yeni şeyler öğreniyor. O yüzden felsefeyi çocuklarla yapmak hem eğlenceli hem de düşündürücü bir macera! Şimdi de siz söyleyin bana “Mutluluk nedir?” Ama sakın “Çikolata yemek!” demeyin, çünkü o cevabı çocuklar çoktan verdi bile! 😊
“Sorgulanmamış bir hayat, yaşanmaya değmez.” Teşekkürler Socrates…
