Günümüzde birçok ebeveyn, çocuklarının ders sırasında, herhangi bir işle meşgulken ya da oyun sırasında odaklanmakta zorlandığını, sık sık hayallere daldığını veya verilen yönergeleri unutabildiğini gözlemlemektedir. Çocuktaki her dalgınlık dikkat eksikliği bozukluğu değildir. O andaki çocuğa olan tutumu ailenin önemi büyüktür.
Yapılan her aktivitede ailenin çocuğa ilgi gösterip onu dinlemesi, çocuk ile oyun oynanıyorsa birlikte bir takım çalışması içinde bulunması, çocukta onunla gerçekten ilgilendiğinizi göstermeniz açısından önemlidir. Bireyin televizyon, telefon ile vakit geçirip çocuğu dinlememesi, o anda çocuğun kendini yetersiz hissedip yalnız kalmasına ve odaklanma süresine zarar vermektedir.
Okul zamanında verilen ödevlerin çocuğun yerine velinin yapması, arkadaş tartışmalarına gereğinden fazla tepki verilmesi, çocuğa yaptığı her davranışta sert çıkıp yargılamak, şiddet, sözlü şiddet, arkadaşları arasında yapılan kıyas ve çocuktan daha büyük performans göstermesini isteme gibi farkında olmadan yapılan her davranış; onda kendini ifade edememe ve yalnız kalıp arada dalma gibi durumlara sebebiyet verebilir.
Çocuğun geç saatlerde ailesi ile birlikte uyuması ve ailenin bunu normal karşılaması, kalitesiz ve yetersiz uykuya yol açar; bu da çocuğun zihinsel fonksiyonunu etkiler. Yetersiz beslenme, çocuğun yaptığı her olumlu davranışta ödül olarak şekere yönlendirilmesi ve aile içi iletişim sorunları, çocuğun dikkatini toplamasında zorlanmasına, sosyal ve duygusal gelişimini etkileyen davranışlarını tetiklediği gözlemlenmektedir.
Burada bireyin yapması gereken ise çocuk ile hafta sonu program hazırlamak, çocuk ile birlikte onun ve kendi sevdiği spor, gezi gibi etkinlik takvimi oluşturmaktır. Ekran süresini sınırlamak, düzenli uyku için gerekirse aynı saatte yatmak, kelime oyunları oynamak önemlidir. Eğer dikkat dağınıklığı varsa ve bu durum sosyal yaşamını etkiliyorsa bir uzmana başvurmak önemlidir.
