Koca b’alığın tekiyim ben dostlarım!
Hani derya içre derya bilmezlerden…
Tatlı yumuşak maileri bırakıp,
Acı tuzlu mavilere dalıp gidenlerden!
İsyanı f/ecir ile göğü ötelediğim,
Uçmayı ertelediğim baharların har’ında eridi altın boynuzum.
Ben ki artık,
Eril gur(urunu) dişil bir intizar gibi karnında taşıyan,
Denizlerin yosun aşeren kılıbık,
Pegasus’uyum.
Bu melanet beni,
Midas gibi Attalos ırmağına atmak ister!
Poseidon, Zeus ve,
-Ne kadar eski ölü tanrı varsa mit altında yatan,
Beklemeyin tekrar diriltmeyeceğim sizi!
Tövbem; semavi olanla,
Aile şirk(etinizdeki) kardeş kavgasını bitirenedir yalnız!
O’nun saye’sinde çözüldü.
Dünyalık bir beden için ölümsüz ruhuma koyduğunuz ipotek,
Ummayın! umacılar, beklemeyin tekrar diriltmeyeceğim sizi!
