Bu gece kış gecesi, bu gece yaz gecesi, bu gece ilkbahar gecesi, bu gece sonbahar gecesi. Biter miydin ey geceler? Sonsuz gecelerimiz olsun o zaman. Bir de duygu geceleri var: kandil gecesi, hüzün geceleri, sevda yüklü geceler, yağmurlu geceler ve karlı geceler. Geceleri saymaya devam edelim. Bakalım gecelerin sözü ne bize.
Her canlının gecesi farklıdır. Her gecenin de tadı başkadır. “Geceler, siz anlamazsınız beni,” diyor her gece. “Anlamazsınız sizi ne kadar özlediğimi. Bir ay ışığında sizi nasıl izleyip dertlendiğimi, anlamazsınız sizi nasıl dinlediğimi, anlamazsınız sizden nasıl etkilendiğimi.”
En çok da sevda yüklüdür geceler. Canlıların duyguları dinlenir gecelerde. Bir pencere açılır gecede ve canlı duyguları ne der acaba?
Bir gece rüyası olalım bu gece ve canlı, paylaşmak isterse paylaşsın duygularını ve hayatını bizimle. Dertleşelim, sabahlar olmasın, bir yıldız altında edelim sohbet bu gece.
Bir gece, bir canlı ne der bize sessizce? Ne anlatmak ister gizlice? Sen yoksun bu gece, ben neyleyim sensizse bu gece?
Haydi geceye söyleyelim en güzel şarkımızı, sonra bir şiir yazalım. Her gece duygularımıza gelsin o zaman. Haydi, geceye seslenelim. Gece de bunu ister zaten bizden. Ne dersiniz bu gece?
Ey gece gözlü sevdam, benden sana gelsin o zaman. Dur, dinle beni! Seni ne çok sevdiğimi, ne çok özlediğimi geceye anlatacağım. Ben de bunu yapmak istedim bu gece. Gece dinlesin, sen dinle ey gece gözlü sevdam. Duy beni! Neredeysen çık gel. Seni çok seven kalp bunu ister her gece. Benim sözlerim bunlar bu gece, bil. Peki, siz ne dersiniz?
Gece gözlü sevdalılara gelsin o zaman bu gece. Bir şarkı fısıldayalım yıldızların altında. Sensiz olur mu? Olmaz ey canlı. Herkes bir renk olmuş geceye. Gece ne der bize, biz ne anlatırız geceye? Geceler bitmesin. Canlılar sonsuz olsun. Haydi, bir renk katalım bu geceye.
