Bir avuç pide kokusu, bir ömür hasret…
Kiminin masası dopdolu, kimininki tekdüze.
İçimizde binbir kahkahadan kalan o neşe,
Elveda zamanı yaklaşıyor yine bu senede.
Koşa koşa beklediğimiz fırın kuyrukları,
Elimde dumanı tüten taze bir iki pide…
Sokaktaki oyunlar, ezan vakti o tatlı telaş;
Yankılanır kulaklarımda eskimeyen hevesler.
Ne biz küçüğüz artık, ne o zaman eski zaman…
Hasret dediğin; çocukluğun o dar sokağı.
