Hayat bir yol ki gönülden öte yol var mı?
Varsa Gönül’e çıkmaz bu ıstırap değil mi?
Gönlün tepesinde aşkın eserken rüzgârı,
Aşksız gönlün tepesi yok, diken dolu iken.
Aşkla gönlün tepesinde öper gönülleri,
Gönlün pınarında aşkla sevmeler damlar,
Açılır gönüllere hoş meyve veren dallar,
Aşksız gönlün tepesi yok, diken dolu iken.
Gönül uçar güvercin ki ak kanadıyla,
Ovalar yollar konaklar kurulur aşkın tadıyla,
Kalır mı artık yoksul aşkla zengin iken,
Aşksız gönlün tepesi yok, diken dolu iken.
