Kızıl bir deniz girdabında ise ben,
Yelkenler kırık, umutlar çok uzak,
Bir tek tesellim var, o da sen,
Çöl gibi kalbim, tıpkı kurumuş toprak.
Sonbahar mevsimi gibi yüreğim,
Toprağa dökülür içimdeki dertlerim.
Son bulur benle düşen yorgun beden,
Ve de sır gibi gömülür sakladığım mazim.
Yara alan kalbin acısını beden duyar,
Tıpkı gemi misali denizlerde huzur arar.
Bir tebessüm ilaç olur, ruh bedeni doyurur.
Aşka sadık isen, yar, bir ömür senle olur.
Hazana inat, geldim kapına ey can,
Döksem içimi, dağılır toz duman.
Eyleme bu dalımı kırıp kanatma,
Beni gurbet elde imiş gibi ağlatma.
