Tutsak değilim ama özgür de sayılmam. Çünkü sen yanımdayken bile sana kavuşamamanın ağırlığını taşıyorum. Gözlerim gözlerine değiyor, sesin içimde yankılanıyor, adını her harfe saklıyorum ama yine de uzak kalıyoruz.
Uzaktan bakıyorum bazen sana, yanımda olsan da dokunamadan… Kalbimde çağlayan bir sevda var ve sen bunu biliyorsun. Ama yine de beni arkadaş diye anıyorsun. Sahi, aşkın en büyük sınavı bu mu? Sevdiğinle yan yana olup ona ait olamamak mı?
Gözlerin bazen kaçıyor benden, bazen de en derinime işliyor. Ne zaman sana daha da yakın hissetsem, aramızda görünmez duvarlar örüyorsun. Ama ben pes etmem, edemem. Çünkü bazı aşklar zamanla tükenmez, aksine zamanla kök salar.
Çünkü içimde hâlâ umuda dair bir şeyler var. Belki bir gün sen de benim sana baktığım gibi bakarsın. Belki bir gün adımı farklı bir anlamla söylersin. Ve belki o gün, biz gerçekten yan yana oluruz.
Ellerim boş değil aslında, içinde sana dair binlerce cümle var. Söylesem değişir mi her şey? Yoksa sen zaten biliyor musun ama bilmezden mi geliyorsun? Olsun, ben beklerim. Beklemek, sevdanın en asil hâlidir.
Rüzgâr esse, ismini fısıldar sanıyorum. Her şarkıda seni duyuyorum, her sokakta seni görüyorum. Biliyorum, tesadüf değil bu… Çünkü bazen kader, insanın yüreğine önceden fısıldar olacakları. Ve ben, bir gün senin bana ait olacağını hissediyorum.
Uyanmak istemediğim bir rüya gibisin. Yanı başımda ama ulaşılmaz… Oysa ben inanıyorum, biz bir gün aynı düşü paylaşacağız. Çünkü bazı yollar birbirine çıkmak için vardır ve biz hâlâ aynı yolda yürüyoruz.
Kalbim senin adınla atıyor. Zaman geçiyor, mevsimler değişiyor ama içimdeki his hep aynı. Sen fark etmesen de, kabul etmesen de bu aşk burada büyümeye devam ediyor.
İçimde bir ses diyor ki: Sabret. Sabret, çünkü bazen en güzel hikâyeler en beklenmedik anlarda başlar. Belki de o an, sandığımızdan daha yakındır.
Yanındayım, her gün… Ve sen de biliyorsun, aslında her şeyin farkındasın. Ama yine de zamana bırakıyorsun. Olsun, ben de bırakırım. Çünkü bildiğim tek şey var: Bir gün, bu sevda layık olduğu yere varacak.
Eğer bu satırları bir gün başka bir gözle okursan işte o zaman anlayacaksın… Ben hiç gitmedim, hiç vazgeçmedim ve hep seni bekledim.
