Sezen Sen Git

Zaman her zamanki zaman,
Gelip geçmede tik tak.
Göz açıp kapama mesafeleri arasında,
Ortada kalmış bir hayat, bak.
Ellerimde, gözyaşlarımla
Büyüttüğüm çiçekler,
İçimde kalan bu hasret,
Bu hayal,
Bu yaşanılmayan düşler.
Ellerimi tutma,
Gidiyorum.
Acılarım var
Göğsümün içinde,
Tarihten daha da yakın,
Dilimin ucunda
Seni fısıldayan
Yusufçuklar.
Guguk, guguk.
Büyü artık, büyü.
Gönder sıradan alışkanlıklarını.
Bırak şu yaramazlıklarını, çocuk,
Diyen annemin sesi.
Duyma feryadımı,
Gidiyorum.
En çok Sezen Ablaya yakışıyor
Gitmek.
Gidiyorum sesleri çığlık oluyor,
Hiç gidesi olmayıp da
Gitmek zorunda kalanların kulaklarında.
Bak Sezen Ablaya,
Bütün aşklarını gömmüş yüreğine,
Hepsinin dualarını okumuş,
Yeni aşklar bırakmış kalan sağlarına.
Kokusunu almış bir önceki sevgilinin,
Tarih derslerinden kalma
Yazılı duvar afişlerine.
Korku filmlerinin en dehşetli sahneleri
Çizmiş notalarıyla,
Bestelemiş tüm yürek yangınlarını.
Ortada bırakılan kırlangıçları da
Almış penceresinden içeri.
Sevgi adına her şeyi silmiş,
Işıkları yakmak yerine
İçini yakmış.
Ve bir ses bırakmış bana,
Büyük harflerle söylenecek,
Kimsenin gitmek istemediği
Bir hayat sahnesinden:
Sen gitme, ben
GİDİYORUM.