Soru ile başlayalım. Türkiye bir spor ülkesi midir, bu alandaki kültürü yerli yerine oturmuştur? Bizler karşılaşma veya müsabaka deyince neler anlıyoruz?
Sporun hangi dalı olursa olsun, aklımda sürekli bu sorular oluyor. İsterse su topu maçı izleyeyim, işin eyleminden ziyade sonucuna daha odaklı bir millet olduğumuz gerçeğinden sıyrılamıyoruz bir türlü. Haklılık ya da haksızlık değil ama sizlere de bu anlamda bir bahis açmak istiyorum. Yeni bir pencereden görüşlerinizi aktarın diliyorum.
Ata sporumuz güreş olmasına karşın son 30 yılda baskın bir şekilde futbol hayatımızın merkezine yerleşmiş durumda. Adeta onunla yatıp, onunla kalkıyoruz. Plan, programımızı ve bazen hayat akışımızı ona göre düzenliyoruz. Çünkü başucumuza onu koyuyoruz.
Madem futboldan ilerleyeceğiz, en zirvesi yani en ‘Süper’in’den başlayalım. Ciddi bir rekabet ortamından söz etmemiz mümkün mü? Galatasaray ile Fenerbahçe arasında geçen tatsız bir yarış halini almış durumda. Paraların tomar tomar saçıldığı bu yarışta Beşiktaş, Trabzonspor ve diğerlerinin çok gerilerde kaldığı ortada. Ama bu demek değil ki saydığımız kulüpler de az para harcıyor.
Kamyon yüküyle para harcayan takımların başında Fenerbahçe ve doğal olarak da başkanı Ali Koç geliyor. Göreve geldiği 7 seneden bu yana yüzüp yüzüp kuyruğuna gelen ancak mutlu sona erişemeyen bir başkandır Koç… Holdingin önemli bir maddi kaynağını en sevdiği kulübe aktarıp özellikle futbolda sadece ikinciliklerle yetinen bir profil haline geldi. En başta aldığı taraftar desteğinden de son derece mahrum kaldı Ali Koç… ‘Bunu hak edecek ne yaptım’ sorularının ortasında sağlıklı cevaba erişebildiğine de asla inanmıyorum. Voleybol ve basketbolda gerçekleştirilen yatırımlar kısmen geri döndü. Bu yıl iddialı oldukları Kadın Euroleague’ye erişemedi, kadın voleybol takımı da lig şampiyonluğunda Vakıfbank’a maç alamadan boyun eğdi.
Asıl soru şu… Fenerbahçe Başkanı Ali Koç başarısız mıdır? Futbolda makus kaderini yenemeyerek süreci ilerletmeye çalışıyor. Ezeli rakibi Galatasaray’ın 5’inci yıldızına koştuğu bir dönemde 4’üncü yıldıza bir adım ötede olmasına rağmen bunu gerçekleştirememesi, dünyanın sayılı teknik adamlarından Jose Mourinho ile bile olmaması birçok noktayı kilitliyor.
Sevgili dostlar Türkiye’de genel geçer akçe şampiyonluktur. Birincilik haricinde hiçbir kürsü başarı sayılmaz. Bu da kültürün oluşmasına engel olurken, ‘her yol mubah’ kavramını da ön plana alır hale geliyor. Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün ‘ Ben sporcunun zeki, çevik ve aynı zamanda ahlaklısını severim’ özdeyişinden uzaklaşıyor.
Sadece yan pas bile atamadığı için öfke kusulan toplumlarda bu bilinç ve ahlak yerleşmez… Sadece hile, hurda, şike ve türevleri kök salar… Sporun ruhu bu değildir.
Dilerim bize de bir gün bu kültür tohumları ekilir ve güzel meyveler toplarız…
Son olarak 3’üncü Lig’de şampiyon olarak 2’nci Lig’e yükselen Bursaspor’u kutluyorum. Yolları ve bahtları açık olsun!
