Şimdi içimde bir çocuk debelenir;
Bir yanı ürkek, bir yanı cesur.
Yürümek denen şeye henüz başladım,
Halbuki bir yanım anılarımda mahsur.
“Bundan on yıl sonra…” cümlesi
On yıl öncesinde kaldı,
Yürümek denen şeyden evvel koşmalarım vardı.
Koşup da ardımda kalışlarım vardı.
Vardım kafamda kurduğum beş şeyden ikisine,
Onlarımda vardım, yirmilerimi yitirirken günden güne.
Şimdi içimde bir çocuk debelenir,
Yaşamışım epeyce zaman, aşamadığım şeyler ile.
Vardığım yol, geçtiğim kadar
Bildiğim, bilmediğim kadar
Ben bende ne kadarım?
Ne kadar kaldıysam o kadar.
Şimdi içimde bir çocuk debelenir…
Yitirdim koskoca bir evresini hayatın,
Bilmediğim bir sokağın en başındayım.
Döneceğim desem gençlik ardımda kaldı,
Varacağım desem yolun sonu aydınlık ya da karanlık.
Belirsizlik içinde bir yaşam seçtim,
Kendimden geçtim, yarda kaldım.
Bir evi binbir murat sandım,
İçimde bir çocuk debelenir şimdi.
Seçtiğim yolun güzelliklere çıkmasını umuyor, bu şiiri okuyan herkesten iyi dilekler istiyorum…
