Yürüyorum sessizce önümde dar sokak,
Karanlık olan gece yüreğimi ürpertir.
İçimde bir ümit sabaha doğan şafak,
Belki hayatıma mucizeler getirtir.
Dökülen bir ağacın yaprağı gibi gönlüm,
Bir bir umutlar sökülüp de gidiyor,
Tükendi bana kalan şu kısacık ömrüm,
Nice imtihanlar ile sürüklenip bitiyor.
Rüzgar savurur tıpkı bir yaprak gibi,
Gün ışığından sıyrılan akşamlara,
Kelimeler yetmez anlatmaya seni,
Dökülür içimden acı hikayem kitaplara.
Daralır göğsüm, tıkanır sesim,
Yoruldu bendeki yaşama hevesim;
Ben ki kanadı kırık yaralı kuş misali,
Dermanım tükendi ey yar bikesim.
Bembeyaz bir kağıt, elimde kalem.
Gözümde canlanır koskoca alem,
Yazıp yazıp dökmek isterim içimi,
Belki uzaklaşır bendeki acı dolu elem.
