Küçük Şey Yoktur

Tepeden görüyorum onları, iki insan boğuşuyor. Ölümüne bir kavga, biri kaçıyor öteki yakalıyor. Bu sayede tepeye biraz daha yaklaşıyorlar. Şimdi daha net görüyorum, ikisi de erkek öldürmek isteyenin gözleri kibirden kör olmuş gibi ve bir karga tepelerinde dolanıp duruyor. İnsanlığın savaşı bu. İyi ile kötünün kavgası. Tepeden gördüklerim, yüzyıllar boyu sürecek savaşın başladığını haber ediyor. İyilik ve kötülük, aynı ananın rahminde can bulacak. “Aynı suyu içip arı bal akıtacak, fakat zehir dökecek yılan.” Bazen iki kişiye bile gerek kalmayacak içinizde büyüyecek düşman, sakın hafife almayın. “Küçük düşman çoğu kez büyüğünden beterdir. İnsanı tedbirsiz ve silahsız avlar.”

Tepeden görüyorum onları, kibirli gözler, ötekini yok etmek üzere. Beni duyacağını bilsem şöyle seslenirdim:

“Tek bir adım at! Bir adım küçük değildir. En uzun yolculuğa bile bir adımla başlanır. Sadece bir adım! Kendini bulmak için Kollarında gerçeğin, bak şimdi tam zamanı.”

Şimdi tepeden baktığımda sadece bir insan görüyorum, öteki kanlar içinde yerde yatıyor. Kibirli gözler, tepesinde dolanan kargadan medet umuyor. Karga ona iyiliği gömmesi için yer gösterirken kazananın gözlerindeki azapla karşılaşıyorum. Öyle bir azap ki, her karanlığın sonunda bekliyor olacak. Pıhtılaşmış kan kokusunu rüzgar temizleyemiyor gökyüzünden. Bütün insanlığın burnundan ciğerlerine doluşuyor koku. Bundan korkun ve sakın küçümsemeyin, unutmayın “Küçük şey yoktur.” Muhafaza güzel şey. Ara sıra yoklayın kendinizi, camlara yansıyan görüntünüzü inceleyin ve “Aynaya bakın… İyice bakın… Gördüğünüz kişiye, ben bu kişiyi başka yerde gördüm mü? Deyinceye kadar bakın.” Güneş batmak üzere ve benim tepeden çekilme vaktim ama sesler bırakıyorum ardımda, Farkına varmadan yaşamayın istiyorum. Çünkü “Unutturuyor yıldızları, lambalar.” Ve sözler bırakıyorum ardımda fakat kocaman harflerle çünkü “Küçük Şey Yoktur”.

İlham olan Kemal Ural Hocamı rahmet ve minnetle anıyorum.