Dost kavramının önemini anlayacak kadar çok şey yaşadım bu hayatta. Dostu anlatmak için birçok betimleme ve güzelleme yapabilirim ama inandığım tek şey var. Dost, kader demektir. Her şeyin ötesinde kaderle bağlanmış ortak yaşanılan hayat demektir. Bazen iki kişilik yaşamak bazense yarıya bölünmektir. Onun hayatındaki mutluluklarla neşelenmek, hüzünlerle üzülmek demektir. Kendi hayatımızın yüklerini paylaşıp ikiye bölmek demektir. Gerçek dostların kaderi birlikte yazılır diye bir söz duymuştum. Ben buna o kadar inanıyorum ki. Dost demek her alanda, her anlamda ortaklık demektir. Dost, yaşadığın her zorlukta ya da mutlulukta aklına ilk gelendir. Bir şey olduğunda koşup anlatmaya can attığın kişidir dost.
Gerçek dost sana duymak istediklerini söyleyen değil tüm gerçeklerle beraber yanında olandır. Hata yaptığında yanında duran, seni kötülüklerden koruyan, canın yandığında canı yanandır. Yaşadığın saçma sapan travmaları atlatırken seni toparlayandır. Kan bağı olmayan ailendir.
Bir insanın böyle birine denk gelmesi, düşünüldüğünde ne kadar da zor değil mi? Seni içinde kötülük beslemeden tüm iyiliğiyle hayatında alan birini özellikle bu devrin insanlarında bulmak oldukça zor. Ama dost nasiptir. Onu belki annende, belki eşinde belki kardeşinde bulursun. Bulduğunda anlarsın. Üzgünken sana teselliyi herkes verebilir dost aynı zamanda senin başarınla da gurur duyandır. İçten içe hasetlenmeden sevinendir.
Dost bulmak kadar bir insana dost olmak da nasiptir. Kalbini sonuna kadar açıp, önemsemek, sevmek ve emek harcamak da önemlidir. Bir insanın her duygusuna ortak olmak, yaptığı yanlışta sahiplenip herkesten çok kızan kişi olmaktır. O kendini iyi hissedene kadar aynı şeyleri beş yüz kere dinleyendir. Yıllanmış konuları sıkılmadan hala aynı duygularla konuşabilmektir.
İşte tüm bunlar yüzünden bir dostu olmalı insanın sırtını dönüp de arkasındaki dağa güveneceği. Bir dostu olmalı insanın yıkılsam bile toplar diyeceği. Bir dostu olmalı insanın, sığınacağı güvenli bir kapısı. Bir gün geriye dönüp baktığında beraber yaşadığı tüm acılara gülebileceği bir dostu olmalı. Ve bir dostu olmalı insanın, her daim yüzünü güldürebilecek…
