Başrollerinde Jim Carrey’nin oynadığı 1998 yapımı çok ses getiren bir filmden bahsedeceğim: “The Truman Show”
Andrew Niccol tarafından yazılan ve Peter Weir’ın yönettiği The Truman Show, Truman’ın hayatına odaklanıyor. Truman, hayatını çok güzel bir adada yaşayarak geçirmektedir. Harika bir eşi ve işe sahiptir ve her şey onun için sıradan görünmektedir. Ancak bir gün öldüğünü sandığı babası ile karşılaşır ve babası aniden ortadan kaybolur. Bu olay Truman’ın hayatı için bir dönüm noktası olacaktır. Truman bu andan itibaren hayatının gerçek olup olmadığını sorgulamaya başlayacaktır. Ve sonrasında bunun gibi birçok olay yaşayınca iyice şüphelenmeye başlar.
Filmin sonunda aradığı cevapları bulur ve bir şekilde kurgu olduğunu anladığı hayatını terk etmek için önündeki tüm engelleri aşar ve perde önünde yaşadığı bu sahte hayatının perde arkasına geçer. Film, Jim Carry’nin sergilediği olağanüstü oyunculuk ile harmanlanıyor ve görsel bir şölen ortaya çıkıyor. Açıkçası Jim Carrey filmlerinin hayranı olarak her filmin hakkını verdiğini söylemeden edemeyeceğim. Bir filmin etkisi oyuncunun yeteneği ile de paralel çiziyor. Oyuncu ne kadar yetenekli bir iş çıkarırsa verilmek istenen mesaj daha iyi anlaşılıyor.
Film tam anlamıyla bir sosyal deney tadı veriyor. Bunu da belirtmek isterim ki hatta tam bir sosyal deney üzerine işlenmiş bir film. İzlemek isteyenler için bu noktada spoiler vermek istemiyorum tabi ki. Bana biraz Matrix filmini anımsattı. Ancak Truman Show filminin bir sene önce gösterime girdiğini göz önüne alacak olursak Matrix filminin ön hazırlığı niteliğinde olmuş diyebilirim. Her zaman filmlerden bir çok mesajlar aldığımızı söylerim. Eğer siz de bu tarz mesajlarla dolu ve hayatı sorgulamanıza neden olacak filmleri seviyorsanız tavsiye ederim.
Ve burada size Truman’ın en sevdiğim sözü ile bugünlük veda ediyorum: “Olur ya, belki sizi göremem; iyi günler, iyi akşamlar ve iyi geceler.”
