Annemi İncitme Hayat

Annemi incitme hayat
Beyaz yakalı önlüğü sarardı.
Ne çocukluğunu gördü
Ne de gençliğini.
Sırma saçları çil çil dağıldı.
Bir evde çocuklarıyla kalakaldı.
Ne evim diyebildi ne de ev.
Birden değişti annem,
Birden yaşlandı.
Duvara benzerdi geceler de olmasa.
Ne sabahı oldu ne güneşi doğdu.
Yamalı döşek gibi
Kırk dikiş attı kalbine,
Söküp söküp ördü elleriyle.
Eskidi annem, eskimiş bir ev gibi.
Nem koktu odaları, nemli zeminlerde.
Hiç üşümedi soğuk odalarda,
Titremedi.
Dişlerini vurmadı üşürken,
Taşa döndü annem.
Yumuşacık dili kesikler attı
Her yeni güne.
Annemi incitme hayat,
İncileri hep yerlerde.