Çerçici

Çerçici geldi, hanım, çerçici geldi.
İplik, iğlik, ne arasan var.
Hanım dilendi, bey beğendi motifi.
Tığ, şiş, renk renk.
Kumaş da var, dergi de.
Öyle boynu bükük yaşamak niye?
Pencerene konarken güvercinler,
susuz bırakma niye?
Ellerin nasır tuttu diye kalbini bırakmak niye?
Susarım da ben, susunca durulacak mı
dizine yapışan çile?
İplerin var, renk renk, çile çile.
Gel, eyme başını toprağa, bakma öyle.
Göğe açılacak gözler,
gülecek yüzler.
Bir kuru dala sarılıp küsmek niye?