Dut Ağacı

Özlediğim dut ağacı,
Dökülür inci gibi.
Dağılır, ayaklarda ezilir,
Karıncanın gözlerinde.
Yaprakların sakladığı,
Sulu, tatlı, yapışkan,
Biraz küfürlü,
Arka bahçedeki,
Yan sokakdaki dut ağacı.
Göğe ulaşmış bir dalı,
Bulutlardan bakar.
Dökülüp ezilirken,
Ayaklara değil,
Yüzlere bakar.
Sırtını yasladığım,
Evimi gölgesine alan,
Çatıma tık tık dutlarını atar.
Gel, bir kere uzan.
Göğünde senin bahçen,
Kuşlarını da al gel.
Köklerim aldığın nefesden,
Seni de kesmişler,
Dut ağacı.
Evler gibi yıkık dalında,
Sürüklenip gitmiş dünler.