Yer Gök Aşk

Bilmem, taşar mıyım?
Bilmem, arş’a sığar mıyım?
Bilsem mahiyetini,
Aşktan yanmaz mıyım?
Bilsem sahi seni,
Bildiklerime kanar mıyım?
Bu yaşadığım yer senin,
Gök senin, yer senin.
Adına dünya dedin,
Adını sen var ettin.
Ben kendimi yaşamaktan ettim.
Göklerde görmeliydim seni,
Baharında koklamalı seni,
Kışında kar beyazı halini,
Yazında renk cümbüşlerini
Görmeliydim seni.
Yerde arar iken gökte,
Gökte bulur iken tüm evrende
Ne var ise bende,
Dahi hiçim belki misal âleminde.
Yazmaktan geçersem öteye,
Aşk düşerse çehreme,
Belki bilmişimdir artık ben de:
Seni ömrüm yettiğince,
Seni ömrüm bittiğinde,
Bir seni,
Hep seni.