Kaç kere küsüp barıştık sebepsiz,
Sanki bir duvar örmüştü habersiz,
Duygularım kaldı gümansız, fersiz,
Son sözüyle yıktı beni sevdiğim.
Saat başı hatırını sorduğum,
Her derdinde başucumda durduğum,
Geleceğe dönük hayal kurduğum,
Son sözüyle yıktı beni sevdiğim.
Dedim ona, topluluğa karışma.
O da dedi, “Sen de bana karışma.”
Bu nasıl sohbettir, sanki yarışma,
Son sözüyle yıktı beni sevdiğim.
Aramızda büyük aşk var sanmıştım,
Tatlı tatlı gülüşüne kanmıştım,
Ben ömrümde yalnız ona yanmıştım,
Son sözüyle yıktı beni sevdiğim.
Cuma günü buluşmaya gidince,
Deprem oldu ben sohbete girince,
O da “Seni istemiyorum” deyince,
Bu sözüyle yok etti beni sevdiğim.
