Karaymış bu bahtım, doğuştan kara,
Felek beni düşürdü zalim yâre.
Ne öldürdü ne döndüm bahtiyara,
İnsanca sevmenin kurbanı oldum.
Bir gün hatırlayıp beni arar mı?
Nasıldır, diyerek kafa yorar mı?
Karşılaşsak kucaklayıp sarar mı?
İnsanca sevmenin kurbanı oldum.
İnsanlara sevgi ektim, bitmedi,
Gençliğimi heba ettim, yetmedi.
Ocağımda bir gün duman tütmedi.
İnsanca sevmenin kurbanı oldum.
Muhabbet başlasa kalıyor yarım.
Hep kaybettim, nerededir benim kârım?
Bundandır isyanım, bundandır zârım.
İnsanca sevmenin kurbanı oldum.
Göz görmüyor, diz gitmiyor ileri.
Yorgun düştüm, bir kemik bir de deri.
Gayrı kapanmıştır gönül defteri.
İnsanca sevmenin kurbanı oldum.
