Susan, biri var içimde, çığlık çığlığa…
Uzayan yıllar, değişen mevsimler,
Ve baki kalan hasretler…
Ölülerini ansızın gömen insanların
Hüznü var içimde!
Dünlerini, günlerini, heveslerini ve hislerini…
Yıllar, yıllar önce yıllarını toprağa gömen biri!
Sahi, kaç kırgınlık var içimde?
Tüm varlığım acı çekerken son bir süratle,
Kaç acımasız yüz var önümde?
Yahut kaç yüzsüzlüğe şahit oldum ben böyle?
Değişti mevsimler, bak!
Yanaklarımı değil artık sadece
Ruhumu ıslatıyor adeta yağmur,
Kalbimi yıkıyor!
Sonbahar başlıyor bir eylül gününde…
Bunca yağmurun arıtamayacağı
Nice kirli kalpler gördün.
Ah, kalbim, bunca zaman ne de kördün!
Bak, kendine getirdi seni bir yağmur…
İçimde şimdi hüzünden gemiler,
İçimde suya düşen hayaller…
Ruhumun labirentlerinde kaybolmuş,
Arınmaya yüz tutan bir ben…
Hangi mevsim bir eylül gününde,
Hangi mevsim kendime getirir beni, bilmem…
İçimde eksiltili şiirler, ne kin, ne de keder!
İçimde sonsuz bir yalnızlık, tükenmek bilmeyen!
Bende sonsuz bir huzur,
Sizde sonsuz bir gam olur yarınlar!
İçimde tükenmek bilmez eksiltili şiirler…
