Eleştiriyi bir saldırı değil, gelişimin en dürüst aynası olarak okumaya davet eden bir metin. Ego ile öğrenme arasındaki çatışmayı görünür kılıyor ve kırıcı sözlerin bile doğru okunduğunda bir basamağa dönüşebileceğini hatırlatıyor.
Kimi zaman yalnızca bir cümle yeterlidir… Bizi savunmaya, kızmaya, hatta kırılmaya sürüklemek için. Ama gerçekten karşımıza dikilen, o cümleyi kuran kişi midir? Yoksa içimizde susturamadığımız bir ses mi?
Eleştiri, ilk bakışta bir saldırı gibi görünse de çoğu zaman içimizde sakladığımız gerçekleri ortaya çıkaran bir aynadır. Walt Whitman’ın sorduğu gibi: “Size hayran olanlardan mı, yoksa size karşı gelenlerden mi ders alırsınız?”
Bu soru yalnızca aklı değil, egoyu da sarsar. Çünkü zihin öğrenmek ister, ama ego haklı çıkmak…
Peki biz, hangisini daha çok besliyoruz?
Herkesin bizi onayladığı, her sözümüzün başla onandığı bir dünya düşleyelim… İlk bakışta cazip gelebilir. Ama böyle bir ortamda ne gelişim olur, ne de derinleşme. Çünkü değişim, konfor alanının dışına adım atmakla başlar. Ve çoğu zaman, o ilk adım bir eleştirinin içinde gizlidir.
Peki, eleştiriden kaçmakla aslında neyden kaçıyoruz? Belki de kendi eksikliğimizi fark etmekten. Oysa gerçekten güçlü olan, kendi yanlışını ilk fark edendir.
Eleştiri, doğru kişiden geldiğinde bir rehberdir. Yanlış kişiden geldiğinde ise bileyleyici bir taş. Her ikisi de geliştirir. Önemli olan, niyeti değil, değeri tartabilmek.
Bir fikir bize karşı çıktığında, hemen savunmaya geçmek yerine şu soruyu sorsak ne olurdu:
“Bu söz bana neyi gösteriyor? Bu acıtan kelimenin içindeki hakikat nedir?” Belki de hayatın bizden istediği şey, biraz daha alçakgönüllülükle aynaya bakmak…
Kendimizi beğenmeyen gözlerden değil, geliştiren sözlerden şekillendirmek.
Sıradan insan, en küçük bir eleştiride kabuğuna çekilir. Oysa akıllı insan, o cümledeki taşı eline alır, onu yontar, şekillendirir…Ve sonunda kendine bir basamak yapar. Çünkü gerçek gelişim, başkasının alkışında değil; kendimize tuttuğumuz aynada saklıdır.
Hayatınız boyunca duyduğunuz sözler arasında sizi en çok sarsan hangisiydi? Belki çok kırıldınız…Belki o sözün sahibiyle yollarınızı ayırdınız ama dürüst olun: O söz sizi değiştirmedi mi? Bazen en büyük armağanlar, en sert paketlerde gelir ve unutmayalım: Kendi gölgesini göze alabilen insan, ışığını bulur.
