Bir Kere Çıkacaksın Bu Merdivenleri

Bir kere çıkacaksın bu merdivenleri.
Bir kere gülecek sana hayat.
Bir kere açacaksın gözlerini dünyaya.
Bir kere misafir olacaksın vatan topraklarına.
Bir kere ne yaşıyorsun?
Ne yaşadıysan bir kere.
Yaşam bir kere, yaşamak bir kere.
Başka sen yok, başka dünya yok, başka evren yok.
Başka dünyalarda aynı duygular, aynı hisler yok.
Şu gülüşünden başka gülüşün yok.
Şu sevgiden başka sevgin yok.
Renk değiştirmeyecek, şekil değiştirmeyecek.
Yaşadın, yaşadın; giden bir daha gelmeyecek.
Kaçan zaman geri alınmaz.
Gidenin yerini hep yenisi alır.
Yeni zamanlar sen varken devam eder.
Sen gidince geriye
Kalanlar, kalanlara bambaşka kalanlar.
Hayat bir keredir.
Bir kere.
Bir kere insan gibi yaşayacaksın;
Etinle, kemiğinle, düşüncenle.
Bir kereden sonra her şey biter.
Her şey bitmeye mahkumdur.
Her şey ölür.
Bir kere yaşamaya değil,
Ölmeye bir kere.
Ve gider senin olan, senin sandığın.
Elinden alınır, kiminin canını yakar.
Kimi bir kereleri çoğaltır.
Ama bilmez ki bir keredir.
Her şey ilk ve sondur.
Göğe bakmadan gidenlere vah.
Şarkılara söylemeden gidenlere vah.
Kendi için yaşamayanlara vah.
Dünya için yaşamayanlara vah.
Mezarını eliyle kazanlara vah.
Yaşamaktan korkanlara vah.
Ölmeden ölenlere vah.
Gülmeyenlere vah.
Sohbet etmeyenlere vah.
Ölüler diyarında ölümü bilmeyenlere vah.
Bir kere, bir kere, bir kere
Diyemeyenlere vah.