Füsun

Yaşamak gibi niyetleri vardı
Füsun’un.
Yaşayabilirdi de.
Aklının gel gitleri,
Kalbine takoz olmuştu.
Kalbi erise,
Tavada unutulmuş ekmeğin
Kazınan kırıntısı olurdu.
Bir boğazı var, bir boğaz tokluğu.
Renkli gözlerinde gök de yer de siyahtı.
Yaşamak gibi niyetleri vardı
Füsun’un.
“Benzemez Kimse Sana” şarkısında
Oturup ağlardı.
Şişelerde gemiler yüzdürürdü.
Kağıttan uçaklara kalpler çizerdi.
Bir kalbe düşer diye beklerdi.
Yaşamak gibi niyetleri vardı
Füsün’un.
Yaşamak dedi,
Kanatların olmadan göklerde uçar gibi.
Tüy hafif, bulut gibi beyaz,
Hayal gibi hayal.
İşte böyle baktı
Son kez.
Yaşamak gibi niyetleri vardı.
Oysa Füsun’un.