Uğultu

Ruhunu zebaniler basmış, gelemezsin.
Kırık ellerin ayaklarına batar.
Keskin bir bakış dişlerken geceni,
Kurşundan başka göz göremezsin.
Kalbinin attığı yerde birikir korkun.
Kendinden yüz bulup sevemezsin.
Adım adım sesi gelir ayak izlerinin.
Bu şehri yıkıp gidişin duyulur.
Pat pat vurur tozu gözlerinde.
Dumanından başka ne kaldı geriye?
Adından bir can, bir can ki işler tenime.
Düşten düş doğururdum,
Yastık gibi bastım göğsüme.
Göğüs uğultulu bir tepe.
Bir mezar kazmış, bekler bir ağaç gölgesinde.
Ha geldi ha gelecek güneşten bir haber.
Eskir yüzümde, eskir umutlu bakışlar.
Diriyi bile bile gömer ruhundaki ıstıraplar.
Ah, ciğerimi saran toprak kokusu,
Gözlerin kadar mukadder.