Kadim toplumlar için gökyüzü yalnızca yıldızlardan ibaret değildi; zamanı, yönü ve mevsimleri okumayı sağlayan ilahi bir rehberdi. Ayın döngüleri, mevsimlerin değişimi ve gökyüzündeki belirgin hareketler; yeni başlangıçların, ekim ve hasat zamanlarının habercisi olarak görülürdü.
Kur’an-ı Kerim’de de Allah Teâlâ gökyüzünü ve yeryüzünü insana rehber olarak sunduğunu bildirir:
“Yeryüzüne, sizi sarsmasın diye sabit dağlar yerleştirdi; yollar ve işaretler yarattı. İnsanlar yıldızlarla da yollarını bulurlar.” (Nahl Suresi, 16:15-16)
Yine ilk vahiyde Rabbimiz şöyle buyurur:
“Oku! Yaratan Rabbinin adıyla oku.” (Alak Suresi, 96:1)
“Oku” emri yalnızca satırlardaki kelimeleri değil; doğayı, gökyüzünü, mevsimleri ve yaratılmış her şeyi tefekkür etmeyi de hatırlatır. Çünkü kâinat, Allah’ın kudretini gösteren büyük bir kitaptır.
Kadim Mısır’da ise Sirius yıldızının sabah ufkunda yeniden görünmesi (heliak doğuşu), genellikle Temmuz sonu ile Ağustos başında gerçekleşirdi. Bu dönem Nil Nehri’nin taşkınlarını, bereketi, bolluğu ve yeni bir döngünün başlangıcını haber verdiği için Sirius umut ve yenilenmenin sembolü hâline gelmiştir.
Astroloji ise gökyüzündeki döngüleri ve sembolleri yorumlayarak insanın mizacını, eğilimlerini ve potansiyelini anlamaya çalışan kadim bir disiplindir. Fakat hiçbir yıldız kaderin sahibi değildir. Gökyüzü, insanı Yaratan’ın kudretini tefekkür etmeye vesile olduğunda anlam kazanır.
Kur’an’da adı geçen tek yıldız Sirius’tur. Rabbimiz şöyle buyurur:
“Şüphesiz Şi‘râ’nın da Rabbi O’dur.” (Necm Suresi, 53:49)
Bu ayet bize çok önemli bir hakikati hatırlatır: Yıldız ne kadar parlak olursa olsun, onun da Rabbi Allah’tır.
Şifa Allah’tandır. Bereket Allah’tandır. Yıldızlar, gezegenler ve bütün kâinat ise O’nun yarattığı düzenin parçalarıdır. Dua edelim, sadakamızı verelim, hayır işleyelim. Fakat unutmayalım ki bereket; yalnızca belli bir güne değil, istikrarlı bir kulluğa, güzel ahlâka ve samimiyete bağlıdır.
Sirius, sembolik olarak aslan enerjisiyle ilişkilendirilir. Aslan görünür olmayı, ışık saçmayı, cesareti ve asaleti temsil eder. Yaz mevsiminin en canlı dönemine denk gelen Sirius’un yeniden görünmesi de tarih boyunca bu sembollerle özdeşleştirilmiştir.
Fakat hakikat şudur:
Sirius insanı parlatmaz. İnsan; Rabbini tanıdıkça, kalbini güzelleştirdikçe, ahlâkını olgunlaştırdıkça ve Allah’ın kudretini yaşamında hissettikçe parlar.
Bereketli aylar diliyorum…
Dilerim her birinizin gönlüne şifa olan bir “Sirius” doğar; değdiği kalbe umut, bereket, teslimiyet ve sevgi bırakır.
Sevgilerimle.
