Nasip

Şimdi yeniden başlayacak hayat.
Şimdi yeniden atacak o kalp.
En sevdiklerin kıracak seni,
Hem de hiç beklemediğin yerden.
Çünkü insanı en çok,
Yabancılar değil,
Güvendikleri yaralar.
Gözünde büyüteceksin hissettiklerini.
Bir cümleyi, bir bakışı, bir susuşu…
Belki de hiç olmadığı kadar ağır gelecek her şey.
Yanlış anlayacaksın,
Yanlış anlaşılacaksın.
Kendini anlatmak isteyeceksin,
Ama bazen sessizlik, bütün kelimelerden daha çok yoracak seni.
Ağlayacaksın, gözlerinden yaş akmadan.
Ruhun, bedeninin taşıdığı bütün kırıkları tek tek onaracak.
Kimse görmeyecek verdiğin mücadeleyi,
Ama sen her gün biraz daha ayağa kalkacaksın.
Sonra anlayacaksın…
Üzüldüğün hiçbir şey sonsuza kadar sürmüyor.
En karanlık gecelerin bile bir sabahı var.
Ve bir gün, geriye dönüp baktığında diyeceksin ki:
“İyi ki vazgeçmemişim.
İyi ki yeniden başlamışım.
Çünkü beni yıkan hayat değilmiş;
Beni yeniden ben yapan da yine hayatın kendisiymiş.”