Bu sözü cansız bir nesne için söylesek o kadar etkilemez. Sonuçta bir cam eşya, seramik, sert cisim doğada kırılabilir, atılabilir veya sıfır atık olarak yeniden dönüştürülebilir. Hızlı akan zamanda hiçbir şey eski hâli ile kalmaz; tamir edilebilir veya yok olur.
Şimdi diyeceksiniz ki: Kırılan kırıldı, döküleni attık, geriye ne kaldı? İşte orada duralım, cansız nesneleri bırakalım, canlı bir varlığa, insana dönelim. Duyguları, hisleri, öfkeleri, merhameti olan insan, kalp ve ruh olarak kırılırsa o kırgınlıkları ne atabilir ne dönüştürebilir. Darbe yakından gelmişse kırgınlıklar daha derin, tamiri bir o kadar zordur. Aile, eş, evlat, dost kırgınlıkları ruh dünyasındaki fay hatlarında kırılmalar yapar. Küsen, yıllarca birbirleri ile konuşmayan, hatta vefatında bile hak helal etmeyen insanlar bu derin kırılmaların etkisiyledir.
Şunu terapiye aldığım insanlarla da paylaşırım. İnsan kaynakları uzmanlığım bana şunu gösterdi: ”Acılar zamanla azalmaz, o acılarla yaşamayı öğrenir.” Belki beklentilerini azaltır, kendine farklı uğraşlar edinir, yaşadıklarından uzaklaşır. Yeni insanlar tanır. Her kırılma insan hayatında bir tecrübedir. Onlardan ders çıkarabiliyorsa kendisi için kazançtır.
Terapiye aldığım bir hanım vardı, konuşmuyordu. Uzun uğraşlardan sonra konuştu. Sadece iki kelime: ”Benimle uğraşmayın.” Derin bir kırılma yaşıyordu. Yine bir hanım. Sevmişti gerçek bir aşkla ve derin bir hayal kırıklığı. Kırılan fay hatları. Son kitabımda bu hanımın hikâyesini anlatacağım. Hanımlar, sizin için yazacağım önce insan olarak, sonra uzman aile danışmanı olarak herkese tavsiyelerim olacak.
Şimdi birkaç tavsiyem var: Kimsenin ahını almamak gerek. Yalnızlık bazen iyidir. Ruhunuzun uyuşmadığı kimselerden uzak durun. En yakınlarınızı sevin ama önce kendinizi sevin. Beklentileri azaltın.
Aşırı samimiyet suistimalleri de getirebilir. Her ilişki orta düzeyde olmalı. Mutluluk izafi bir kavramdır. Küçük şeylerle mutlu olmayı bilmek gerek.
Kırılmalardan uzak, huzurlu, sevdiklerinizle sağlıklı bir hayat diliyorum. Sevgilerimle.
