Okuma eylemi, hayatımızda büyük bir öneme sahiptir. Zira Yaradan’ın Kur’an’daki, bizlere ilk emri de “İkra!” yani “Oku!” dur. Okumak deyince tabii ki aklımıza ilk önce yazılı bir metni, kitabı, gazeteyi, dergiyi okumak gelir. Yazımız da bunun üzerine ilerleyecektir.
Kimi insan okumaktan sıkılır, okurken uykusu gelir; kimisi içinse okumak temel bir ihtiyaç gibidir. Okumayı çok seven biri olarak bazen sıkıldığım zamanlar olur çünkü kimi yazılar gerçekten ilerlemez, kimi kitap daha en baştan sarmaz. Lâkin bir kitap beni kendine çekerse de o artık benim bir dostum, arkadaşım, sırdaşım gibi olur. İstisnasız her sayfasını çevirişimde o benzersiz kokusunu içime çekerim. Önemli olan her cümlenin altını kurşun kalem ile çizerim. Yusuf Kaplan hoca: “Kitabı, tükenmez kalemle çizenleri ‘kurşun’ a dizmeli!” der. Tabii bu cümlede ince bir nüans vardır.
Son yıllarda; ‘hızlı okuma’, ‘haftada, ayda, yılda şu kadar sayıda kitap okuma’ diye bazı anlayışlar ortaya çıktı. Bir zamanlar ben de bunlara kapılmıştım. “Bir yazar olarak çok kitap okumam gerek!” diye kendimi şartlandırıyor, Hızlı Okuma Teknikleri adında kitaplar alıp videolar izliyor, haftada birkaç kitap bitirenlere imreniyordum. Bir ara oturup günde kaç sayfa okumam gerektiğine dair kendime hedefler koydum, tabii ki bu uzun sürmedi. Çünkü insan her gün aynı motivasyonda olmayabiliyor ve her kitap aynı hızda okunmuyordu.
İnsan bir dostu ile bir araya gelince saatleri saymaz hatta zamanın nasıl geçtiğini bile anlamaz. Fakat bazen de vakti kısıtlıdır, çabuk ayrılmak durumunda olabilirler. İşte kitap dostlarım da benim için bundan farksız! Bazen elime alıyor ve yüzlerce sayfa okuyup vaktin nasıl geçip gittiğini anlayamıyorum. Bazense her kelimesi ayrı bir mana arz eden bir kitap oluyor ve altını çizerek, sindirerek okuyorum ama sadece birkaç sayfa…
Diyeceğim o ki kitapları, okuyup bitirilmesi gereken nesneler olarak görmemeliyiz. Niceliğinden ziyade niteliğine önem verilen, sayfaların ötesine geçerek, yakın dostumuz olarak görüp, insani bir değer atfetmeliyiz. Her kitaba ayrı, özel muamelede bulunmalıyız. İşte o vakit okuduklarımızın bizde kalıcılığa ulaşmasını sağlayabiliriz.
