Anneciğimi Rabbine uğurladıktan bir kaç zaman sonra memleketime dönmeye karar verdim. Evime en son anneciğim geçen yıl gelmişti ama orada onunla çok hatıralarımız vardı. Evin her köşesine onun eli değmişti. Her yere elleriyle süsler yapmış, evi çiçek bahçesine çevirmişti. Hastaneye de o evden gidip geliyordum. Bu sebeple daha çok hüzünlendiğimi görünce dönme kararı aldım.
Ailecek bir arada ve dayanışma halinde olursak daha çabuk toparlayacağımızı düşündüm. İşimi, yaşadığım evi ve yönetim kurulu üyesi olduğum partimi bırakıp dostlarla vedalaşarak memleketime döndüm. Tabii öncesinde iş araştırması yaptım ve bir kurumla görüşerek anlaştık. Kurum sahibi, anneciğim gibi çok tatlı ve sevecen bir insandı. Muhabbet ettiğimizde benzer şeyler yaşadığımızı gördük. Allah (c.c.) hüzünlü kalpleri buluşturuyordu.
İlçemde, mensubu olduğum partinin kadın kolları yönetimi ile de tanıştık. Yönetim yeni kurulmuştu ve bir kişiye ihtiyaç vardı. O kişi de ben olmuştum. Vardı her şeyde bir hayır.. Yönetimde birimler vardı ve sosyal politikalar birimi boştu. İl başkanlarımızın uygun görmesiyle sosyal politikalar birim başkanlığı görevine başladım.
Ramazan ayı boyunca İlçe kadın kolları başkanımız ve yönetimdeki arkadaşlarla birlikte birçok aileye misafir olduk. Bazısında getirdiğimiz yemekler ile iftar yaptık, bazısında da çay içtik. Dertlerini dinledik, derman olmaya gayret ettik, zaman zaman biz de dertlerimizi paylaşarak hemhâl olduk. Kâh duygulandık, kâh göz yaşlarımızı silerek güldük. Bol bol hayır dualar aldık.
Çok farklı dertleri olan ve farklı farklı imtihanlara duçar olan insanlarla halleşmek, yardım etme gayreti gösterip dualar almak bana çok iyi gelmiş, hüzünlü yüreğimi tedavi etmişti. Bulunduğum birime getirilmemde büyük hizmetler vardı.
Aynı şekilde okulda da çok farklı yaşamları ve imtihanı olan öğrencilerim vardı. 27 yaşında Onur isimli öğrencim, felçli annesini bakıyordu. Okulda onu kucağına alıp fizik tedavi odasına götürüyor, servise de aynı şekilde bindirip indiriyordu. Evde, yemek, bulaşık, çamaşır, temizlik bütün işleri yapıyor, aynı zamanda annesinin temizliği ile de ilgileniyordu. Tüm bunlara rağmen hayat doluydu ve annesiyle birlikte yaşamayı kabul edecek bir kızla da evlenmeyi düşünüyordu..
Allah (c.c.) acının yanında çaresini de gönderiyordu. Kendimi birden bunların içerisinde bulmam Rabbimin bir hikmetiydi.. Rabbim her daim dua eden, dua alan, yardım edebilen ve bundan mutluluk duyan kullarından olabilmeyi nasip etsin inşAllah..
