Geride çözülemeyen bir denklem kaldı…
Öğretmenlik bir diplomayla başlar, ama bir yürekle anlam kazanır…
ŞEHİT listemize bir isim daha eklendi: Ayla öğretmen… Bir matematik öğretmeni… Sayılara düzen veren, bilinmeyenleri sabırla çözen, en zor denklemleri bile çocukların gözünde anlaşılır kılan bir öğretmen…
Ama o sadece matematik öğretmiyordu. O, bir sınıfın içinde sadece ders anlatan biri değildi… Bir neslin düşünmeyi öğrenmesine öncülük eden, hayata karşı duruş kazandıran, sessiz ama derin izler bırakan bir yol göstericiydi.
Sadece formülleri değil, sabretmeyi, vazgeçmemeyi, yeniden denemeyi, yanılsa bile tekrar ayağa kalkmayı öğretiyordu… Bir sorunun cevabını bulmaktan önce, o cevaba giden yolda pes etmemeyi öğretiyordu. Belki de bu yüzden, onun anlattığı her ders sadece matematik değildi, hayatın kendisiydi.
Her öğrencinin hayatına dokunan, onların kalbinde yer edinen bir öğretmendi o. Bazen küçük bir tebessümle, bazen sabırla anlatılan bir konuyla, bazen de “yapabilirsin” diyerek kurduğu bir cümleyle bir çocuğun dünyasını değiştiriyordu…
Ama bu kez… Hayat, en zor sorusunu sordu. Ve geride çözülemeyen bir denklem kaldı…
Yarım kalan bir hayat, tamamlanamayan hayaller, sonucu yazılamamış bir soru gibi… Şimdi bir sınıfta sessizlik var… Tahtada yarım kalmış bir konu gibi duran bir boşluk… O tahtanın başında duran, tebeşiri eline alıp anlatan bir öğretmen yok artık… “Bugün hangi soruyu çözeceğiz çocuklar?” diyen o ses artık o sınıfta yankılanmayacak…
Sıralarda oturan çocukların gözlerinde ise tarifi zor bir eksiklik kalacak… Onlar artık her gün kapıya bakacak… Bazen bir an için onun içeri gireceğini düşünecek… Belki de bir daha asla tamamlanmayacak o boşluğu sessizce kabullenmek zorunda kalacaklar…
Çünkü bazı soruların cevabı yoktur… Bazı acıların sonucu bulunmaz…
Ve hayat bazen öyle bir ders verir ki, hiçbir kitapta yazmaz, hiçbir öğretmen anlatamaz.
ŞEHİT öğretmenim…
Sen bu milletin hafızasında, çözülemeyen ama asla unutulmayan bir denklem olarak kalacaksın… Adın, yetiştirdiğin öğrencilerin hayatında yaşamaya devam edecek… Öğrettiklerin, yıllar geçse de unutulmayacak… Sen sadece bir öğretmen değildin… Sen bir izdin, bir emektin, bir gelecektin… Ve bir gün o gelecek seni anlatacak.
Ruhun şad olsun, mekanı cennet çiçekli ŞEHİTLERİN ŞEHİT annesi, AYLA ÖĞRETMENİM.
