Tutunacak dalım kırıldı birden,
Esti sert bir rüzgâr, uçtun be babam.
Güç alırdım inan bastığın yerden,
Şimdi basacak yer bulmadım babam.
Gölgenle sığındım fani cihana,
Gittin, kara taşı bastım bağrıma.
Köklerim sağlamdı seninle ama
Kolum da kanadım kırıldı babam.
Güneşim söndü bak, karardı cihan,
“İyi insan” dedi ölümün duyan.
El açıp dualar yolladım her an,
Gözyaşım döküldü, sel oldu babam.
Evin her köşesi derin bir sızı,
Gidişin yaktı kor, silinmez izi.
Böyle yıkıldık biz, kim toplar bizi?
Yüreğe çok ağır yokluğun babam.
Derdinin şifası amansız illetti,
Sadece bir ayda alıp da gitti.
Hayata tutunduğum sağlam bir ipti,
Seninle bağımız koptu be babam.
Kavuştun yıllar önce yitirdiğin oğluna,
Sarılıp yatıverdin kara toprağına.
Nasıl alışırım ben bu yokluğuna?
Derdine bir derman bulmadım, babam.
